Donderdag 24 april.
Vanmorgen zijn we na weer een uitstekend ontbijt met toast, pannekoeken en fruit vertrokken om 08.10 uur. We hebben een behoorlijke rit voor de boeg.
We rijden over vaak slechte wegen omdat tijdens de regentijd stukken weg gewoon wegspoelen of omdat de wegen door omlaagvallende rotsen zwaar beschadigd raken.
Onze eerste stop is bij de grote kerk in het dorpje Sika. Deze kerk is gebouwd door de eerste portugezen die het eiland aandeden. Het ontwerp is overigens nederlands. In dit gedeelte van Flores kom je veel portugeese invloeden en namen tegen.
Rondom de kerk staan er veel dames klaar om ons de ikat kleden te verkopen. Onze gids Theo zegt ons dat hij de manier van werken in Sika te commercieel vindt en we gaan dan ook niet hier de ikat weverijen bekijken. Hij wil ons deze manier van weven op de traditonele manier laten zien in een klain dorp en niet dit toeristische gedoe.
We gaan weer onderweg, maar even later zijn oma, Delano en ik flink wagenziek. Is ook niet gek met al dat gehobbel op die slingerwegen. We stoppen voor de luch in Ende, en degenen die willen eten doen dit dan ook. We gaan even een stukje wandelen en hier knappen we wat van op.
De verdere autorit zit ik met mijn ogen dicht, alleen dan ben ik ies minder misselijk, wel jammer hoor van dat mooie uitzicht om ons heen.
We komen aan bij het dorpje Kowanare, dit dorpje is bekend om zijn traditionele lionese huizen met de hoge puntige kappen gemaakt van palmblad. De chief woont niet eens in het dorp zelf en komt alleen hier heen als er een ceremonie is. Dan wordt er een koe geofferd op het altaar dat is gebouwd bovenop het graf van de man die het dorp gesticht heeft. De bewoners vinden het prachtig dat er foto's gemaakt worden en vragen of we ze willen opsturen. Als opa met de oma uit het dorp op de foto wil gaat ze er gichelend op een holletje vandoor.
We stappen weer in en rijden verder naar ons onderkomen van vannacht, het Wisma Fansiskus van de nonnen van Detusoko. Overigens geen non te bekennen, de sfeer is onpersoonlijk. De kamers zijn wel keurig en dat is het belangrijkste.
We gaan vanavond vroeg naar bed, morgenochtend om 05.00 uur moeten we namelijk al in de bus zitten.
Vanmorgen zijn we na weer een uitstekend ontbijt met toast, pannekoeken en fruit vertrokken om 08.10 uur. We hebben een behoorlijke rit voor de boeg.
We rijden over vaak slechte wegen omdat tijdens de regentijd stukken weg gewoon wegspoelen of omdat de wegen door omlaagvallende rotsen zwaar beschadigd raken.
Onze eerste stop is bij de grote kerk in het dorpje Sika. Deze kerk is gebouwd door de eerste portugezen die het eiland aandeden. Het ontwerp is overigens nederlands. In dit gedeelte van Flores kom je veel portugeese invloeden en namen tegen.
Rondom de kerk staan er veel dames klaar om ons de ikat kleden te verkopen. Onze gids Theo zegt ons dat hij de manier van werken in Sika te commercieel vindt en we gaan dan ook niet hier de ikat weverijen bekijken. Hij wil ons deze manier van weven op de traditonele manier laten zien in een klain dorp en niet dit toeristische gedoe.
We gaan weer onderweg, maar even later zijn oma, Delano en ik flink wagenziek. Is ook niet gek met al dat gehobbel op die slingerwegen. We stoppen voor de luch in Ende, en degenen die willen eten doen dit dan ook. We gaan even een stukje wandelen en hier knappen we wat van op.
De verdere autorit zit ik met mijn ogen dicht, alleen dan ben ik ies minder misselijk, wel jammer hoor van dat mooie uitzicht om ons heen.
We komen aan bij het dorpje Kowanare, dit dorpje is bekend om zijn traditionele lionese huizen met de hoge puntige kappen gemaakt van palmblad. De chief woont niet eens in het dorp zelf en komt alleen hier heen als er een ceremonie is. Dan wordt er een koe geofferd op het altaar dat is gebouwd bovenop het graf van de man die het dorp gesticht heeft. De bewoners vinden het prachtig dat er foto's gemaakt worden en vragen of we ze willen opsturen. Als opa met de oma uit het dorp op de foto wil gaat ze er gichelend op een holletje vandoor.
We stappen weer in en rijden verder naar ons onderkomen van vannacht, het Wisma Fansiskus van de nonnen van Detusoko. Overigens geen non te bekennen, de sfeer is onpersoonlijk. De kamers zijn wel keurig en dat is het belangrijkste.
We gaan vanavond vroeg naar bed, morgenochtend om 05.00 uur moeten we namelijk al in de bus zitten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten