Ubud, monkey forest

Maandag 5 mei.

Vanmorgen na een voor zo'n luxe hotel eenvoudig ontbijt (juice, toast and scrambeld eggs en jam) zijn we om 10.00 uur met de shuttle bus van het hotel naar Monkey Forest in Ubud geweest. We zijn verbaasd over het grote aantal apen (makaken) die we nu in dit stuk bos tegenkomen. Het zijn er veel meer dan 3 jaar geleden. Als we op een open plek in het bos komen loopt daar een oppasser die net een paar cocosnoten neergooid voor de dieren. De apen komen hier op af en beginnen lekker te eten.
Delano gaat even zitten en even later zit er een kleine makaak op zijn schouder en kroelt helemaal tegen hem aan. Delano durft zich haast niet meer te bewegen en op een gegeven moment begint het diertje hem zelfs te vlooien. Even later als we een stukje verder gelopen zijn ga ik even zitten om foto's te maken. Er komt een aap bij mij op schoot zitten die aan mijn armband gaat trekken. Omdat ik die liever heel wil houden doe ik mijn arm omhoog. Hij is het daar niet mee eens en grijpt razendsnel naar mijn oorbel en rukt deze uit mijn oor en gaat er van door. We proberen van alles om het beestje te laten schrikken maar hij blijft vrolijk op mijn oorbel zitten kauwen. Delano en opa lopen naar beneden om de oppasser te gaan roepen. Deze komt even later samen met een collega aanlopen en maakt de aap aan het schrikken. Hij vliegt er van door maar laat gelukkig eerst wel mijn oorring vallen. Na even zoeken hebben de heren hem weer gevonden en even later kan ik hem weer inclusief een paar kleine afdrukjes van apentandjes in mijn oor doen.
In het bos staat ook nog een tempel die momenteel gesloten is voor de toeristen omdat er ceremonies aan de gang zijn. Naast de tempel horen we veel geschreeuw en gedoe dus we gaan even kijken. Er blijken hanengevechten aan de gang te zijn. Rondom de open plek waar een heleboel Balinezen heel hard aan het roepen en schreeuwen zijn, overigens met stapel geld in hu handen, staan de manden met daarin de hanen klaar. Oma en Marjo willen hier geen getuige van zijn maar opa en Delano gaan wel even kijken. Ik blijf wat achteraf staan en vindt het goed als Delano even met opa mee gaat om te kijken wat er gebeurd. Hij kan dan met eigen ogen zien hoe walgelijk dit is. Aan de poten van de hanen worden vlijmscherpe scheermesjes gebonden. Ik sta er bij als er een haan met bloederige kop en poten ontdaan wordt van de mesjes aan zijn poten. Nu vindt ik het genoeg voor Delano en roep hem terug.
We zoeken Marjo en oma weer op en gaan het bos uit om een stukje door Ubud te lopen. We bekijken wa winkeltjes en Delano koopt voor zijn grote liefde Beau een mooi klein doosje met deksel gemaakt van hele kleine kraaltjes. Later koopt hij ook nog een leuke ketting voor haar die hij in het doosje stopt.
Als we voorbij het "VVV" komen gaan we naar binnen om te informeren waar we de straat kunnen vinden even buiten Ubud waar de kunstenaars hun schilderijen verkopen in de galeries. Ik wil namelijk terug naar de zaak waar ik 3 jaar geleden hele mooie schilderijen heb gezien. De man begrijpt precies wat we bedoelen en regelt een chauffeur die ons voor rp. 50.000 heen en terug zal brengen. De chauffeur brengt ons echter naar de verkeerde plek en heeft geen zin om verder te rijden om ons bij het juiste atelier te brengen. We zeggen hem dat hij ons dan maar terug moet brengen naar het Bali Spirit hotel, hij knik instemmend. Even later vraagt hij hoeveel wij hem daar extra voor gaan betalen. Hij zegt dat hij moet omrijden, maar dat is niet waar. Als we voorbij het hotel zijn gereden krijgen we een pittige discussie met hem en uiteindelijk loopt dat zo hoog op dat pa tegen hem zegt dat hij de auto moet stoppen en dat wij niet meer met hem verder willen rijden. Als ik hem bij het uitstappen 30.000 rp. geef wordt hij woedend en roept zelfs de politie er bij. Omdat ik helemaal geen zin het om voor 1,5 euro een partij ellende te hebben betaal ik hem uiteindelijk nadat ik hem flink de waarheid heb verteld de 50.000 rp.
We gaan dus nu terugwandelen naar het hotel, volgens het personeel 15 minuten, dit blijkt bijna anderhalf uur te zijn. Maar we lopen langs leuke winkeltjes en kopen nog mooie gevlochten mandjes en een heel mooi schilderij. Dus de wandeling was niet voor niks.
Aangekomen in het hotel duiken we lekker het zwembad in en nemen na ons aangekleed te hebben de shuttle van 18.00 uur terug naar Ubud. daar eten we weer lekker bij River View en gaan daarna weer terug naar het hotel. De koffers moeten namelijk weer in orde gemaakt worden voor de trip naar Lovina morgen.
Aangekomen in onze kamer zijn de bedden al voor ons open geslagen, brandt er weer iets in een houten pot tegen de muggen en ook de schemerlampen zijn aangezet en de gordijnen al voor ons dicht gedaan.