.jpg)
Dinsdag 29 april.
Vanmorgen zijn we om 08.45 uur vertrokken uit Bejawa. Theo vraagt of ik alsjeblieft mijn reistablet wil innemen omdat we 37 kilometer over slingerwegen de bergen uit gaan rijden. De omgeving is weer heel groen en ook passeren we de mooie sawa's, jammer is het alleen dat we er weinig van kunnen zien door de dichte mist.
Als we in het zuiden van het eiland komen en de kust weer hebben bereikt gaan we even langs het strand wandelen, deels omdat Delano een beetje misselijk is geworden. We geven hem ook maar een half reistabletje. Na een korte wandeling stappen we weer in het busje een rijden dan een klein stukje verder naar Aimere (dit betekend groot meer). In dit dorp waar de meeste inwoners afkomstig zijn van Sulawesi verdient men de kost door de bereiding van de arak (=palmwijn). We gaan bij een gezin thuis kijken hoe dit traditionel palmwijn proces werkt. Onder een afdak naast het huisje staat een grote pot met een vuurtje eronder, de mensen moeten er voor zorgen dat dit vuur dag en nacht blijft branden. De pot wordt gevuld met de melk uit de bamboe en ook bast wordt in de pot gedaan, deze zorgt er namelijk voor dat er alcohol vrijkomt. Het vuur onder de pot wordt opgestookt en de palmmelk verdampt. De damp wordt via de pijp op de pot afgevoerd via een lang stuk bamboe naar een jerrycan. Dit proces wordt drie maal herhaald en uiteindelijk heb je dan de arak met 80% alcohol. We proeven uit beleefdheid een klein slokje, erg pittig spul. De oma van deze familie heeft van palmbladeren mooie mobiles gemaakt en we kopen er een paar (per stuk 20.000 rph.). Na vertrek rijden we een paar dorpjes verder om te gaan luchen in een klein lokaal restaurant. We eten lekker en kopen , maar weer 2 flessen water voor onderweg. We moeten dan 77.000 rph. afrekenen, wat neer komt op ongeveer 5 euro voor een lunch voor 5 personen.
We vervolgen onze weg langs mooie sawa's en het naar het schijnt prachtige Ranameese Meer.
De weg gaat weer omhoog en we komen nu in het grootste regenwoud van Flores, ook dit is gelukkig nu Nationaal Park geworden, zodat dit ook beschermd wordt. In dit gebied groeien bijzondere orchideeen en andere planten, er zitten zeldzame vogels en ook wonen hier apen namelijk makaken. We gaan een stuk wandelen en genieten van de mooie omgeving, we horen de vogels, maar zien er maar weinig een ook de makaken hebben een vrije dag. Als we worden gepasseerd door een lokale bus moet Theo erg lachen. Iemand uit de bus was namelijk heel verbaasd dat wij daar liepen en vraagt aan Theo of die gekke toeristen wel goed bij hun hoofd zijn. Zij durven namelijk als de nevel zo laag hangt niet door dit bos te lopen. Zij zien de laaghangende mist namelijk als de boze geesten die naar beneden komen en daar ga je toch niet tussen lopen.
Na een heerlijke wandeling stappen we weer in de bus een rijden verder naar Ruteng. Volgens het programma zouden we overnachten in het Dahlia hotel, iets waar we niets van ginen verwachten omdat we van te voren al hadden gehoord dat dit echt 3 keer niks was. Theo heeft dan ook met zijn agent geregeld dat we de nacht doorbrengen bij de nonnen in Ruteng. Als we aankomen blijkt er 1 kamer klaar te zijn gemaakt voor ons, Theo wordt niet bij en ook wij denken het is ook altijd wat bij die nonnen. Na een poosje gewacht te hebben komt moeder overste naar ons toe en verontschuldigd zich voor het lange wachten. Zij had begrepen dat er maar 3 personen zouden komen en er wordt snel nog een kamer in orde gemaakt. Dit zijn de mooiste kamers die we tot nu toe op Flores hebben gehad en de nonnen zijn heel vriendelijk. De meisjes die hier wonen zijn ook weer helemaal gek van Delano. Als we in onze kamer zijn blijkt dat de meisjes naast onze kamer hun slaapvertrekken hebben. Delano zegt dat hij er gek van wordt maar gaat wel uitdagend in de deuropening voor de dames zitten zingen. Telkens zien we hun hoofdjes door de ramen naar hem kijken en we horen heel laat nog het gegiechel.
Om 18.30 uur komen Fielmoes en Theo ons ophalen om met ons naar een restaurant in de stad te gaan om te eten. Theo waarschuwt ons dat we hier maar beter niet in het donker over straat moeten gaan omdat dit te gevaarlijk is. Nadat we heerlijke kip in zoete saus met oranje nasi hebben gegeten brengen ze ons weer naar het schitterenden complex van de nonnen.
Vanmorgen zijn we om 08.45 uur vertrokken uit Bejawa. Theo vraagt of ik alsjeblieft mijn reistablet wil innemen omdat we 37 kilometer over slingerwegen de bergen uit gaan rijden. De omgeving is weer heel groen en ook passeren we de mooie sawa's, jammer is het alleen dat we er weinig van kunnen zien door de dichte mist.
Als we in het zuiden van het eiland komen en de kust weer hebben bereikt gaan we even langs het strand wandelen, deels omdat Delano een beetje misselijk is geworden. We geven hem ook maar een half reistabletje. Na een korte wandeling stappen we weer in het busje een rijden dan een klein stukje verder naar Aimere (dit betekend groot meer). In dit dorp waar de meeste inwoners afkomstig zijn van Sulawesi verdient men de kost door de bereiding van de arak (=palmwijn). We gaan bij een gezin thuis kijken hoe dit traditionel palmwijn proces werkt. Onder een afdak naast het huisje staat een grote pot met een vuurtje eronder, de mensen moeten er voor zorgen dat dit vuur dag en nacht blijft branden. De pot wordt gevuld met de melk uit de bamboe en ook bast wordt in de pot gedaan, deze zorgt er namelijk voor dat er alcohol vrijkomt. Het vuur onder de pot wordt opgestookt en de palmmelk verdampt. De damp wordt via de pijp op de pot afgevoerd via een lang stuk bamboe naar een jerrycan. Dit proces wordt drie maal herhaald en uiteindelijk heb je dan de arak met 80% alcohol. We proeven uit beleefdheid een klein slokje, erg pittig spul. De oma van deze familie heeft van palmbladeren mooie mobiles gemaakt en we kopen er een paar (per stuk 20.000 rph.). Na vertrek rijden we een paar dorpjes verder om te gaan luchen in een klein lokaal restaurant. We eten lekker en kopen , maar weer 2 flessen water voor onderweg. We moeten dan 77.000 rph. afrekenen, wat neer komt op ongeveer 5 euro voor een lunch voor 5 personen.
We vervolgen onze weg langs mooie sawa's en het naar het schijnt prachtige Ranameese Meer.
De weg gaat weer omhoog en we komen nu in het grootste regenwoud van Flores, ook dit is gelukkig nu Nationaal Park geworden, zodat dit ook beschermd wordt. In dit gebied groeien bijzondere orchideeen en andere planten, er zitten zeldzame vogels en ook wonen hier apen namelijk makaken. We gaan een stuk wandelen en genieten van de mooie omgeving, we horen de vogels, maar zien er maar weinig een ook de makaken hebben een vrije dag. Als we worden gepasseerd door een lokale bus moet Theo erg lachen. Iemand uit de bus was namelijk heel verbaasd dat wij daar liepen en vraagt aan Theo of die gekke toeristen wel goed bij hun hoofd zijn. Zij durven namelijk als de nevel zo laag hangt niet door dit bos te lopen. Zij zien de laaghangende mist namelijk als de boze geesten die naar beneden komen en daar ga je toch niet tussen lopen.
Na een heerlijke wandeling stappen we weer in de bus een rijden verder naar Ruteng. Volgens het programma zouden we overnachten in het Dahlia hotel, iets waar we niets van ginen verwachten omdat we van te voren al hadden gehoord dat dit echt 3 keer niks was. Theo heeft dan ook met zijn agent geregeld dat we de nacht doorbrengen bij de nonnen in Ruteng. Als we aankomen blijkt er 1 kamer klaar te zijn gemaakt voor ons, Theo wordt niet bij en ook wij denken het is ook altijd wat bij die nonnen. Na een poosje gewacht te hebben komt moeder overste naar ons toe en verontschuldigd zich voor het lange wachten. Zij had begrepen dat er maar 3 personen zouden komen en er wordt snel nog een kamer in orde gemaakt. Dit zijn de mooiste kamers die we tot nu toe op Flores hebben gehad en de nonnen zijn heel vriendelijk. De meisjes die hier wonen zijn ook weer helemaal gek van Delano. Als we in onze kamer zijn blijkt dat de meisjes naast onze kamer hun slaapvertrekken hebben. Delano zegt dat hij er gek van wordt maar gaat wel uitdagend in de deuropening voor de dames zitten zingen. Telkens zien we hun hoofdjes door de ramen naar hem kijken en we horen heel laat nog het gegiechel.
Om 18.30 uur komen Fielmoes en Theo ons ophalen om met ons naar een restaurant in de stad te gaan om te eten. Theo waarschuwt ons dat we hier maar beter niet in het donker over straat moeten gaan omdat dit te gevaarlijk is. Nadat we heerlijke kip in zoete saus met oranje nasi hebben gegeten brengen ze ons weer naar het schitterenden complex van de nonnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten