Donderdag 8 mei.
Na het ontbijt in Aditya Resort laat ik mijn visitekaartje achter bij de receptie. Ik ben hier gisteren een gouden oorbel verloren, vindt het erg jammer, was namelijk het eerste moederdagcadeau van Delano 10 jaar geleden.
Sri staat op ons te wachten samen met de chauffeur en om 09.10 uur gaan we op weg. We rijden eerst door Lion King City, deze havenstad was vroeger de hoofdstad van Bali, sinds 1960 is dit Denpasar.
We rijdenverder en komen langs diverse dorpjes en plantages, we zien veel kruidnagelbomen, en ook zien we de cacao en koffie. Maar het mooiste zijn toch de rijstvelden die we passeren. Op een gegeven moment stoppen we bij een mandarijnplantage langs de weg, daaronder zien we de rijstvelden en aan de overkant van de vallei zien we de drie vulkanen. De grootste (de Batur vulkaan) van de drie is bijna 3200 meter hoog, en de top ervan ligt nu nog in de wolken zodat we hem niet kunnen zien. Twee van de drie vulkanen zijn nog aktief, in 2000 is de laatste grote uitbarsting geweest. De Aban is de slappende vulkaan, de Angun gelegen tegen het Batur meer is ook nog aktief.
Aan de overkant van het meer ligt het dorpje Trujan, de bewoners behoren tot een bergstam, in heel Bali zijn er nog twee van deze traditionele dorpjes te vinden. Het zijn niet de vriendelijkste mensen eb toeristen willen ze al helemaal niet zien. Het dorp is alleen per boot bereikbaar. De overledenen uit het dorp worden per boot naar de overkant van het grote meer gebracht en daar in een gat in de open lucht onder de heerlijk ruikende bomen begraven. De lijken vergaan niet, de eventuele lijklucht ruik je ook niet vanwege de sterk overheersende geur van de bomen.
We gaan verder onderweg om het grootste tempelcomplex van Bali te bezoeken, de Besakih tempel. Dit complex bestaat uit 33 tempels. In het heiligste gedeelte van de tempel mogen we niet komen, dit is alleen toegankelijk voor gelovigen. We beklimmen vele trappen en lopen rondom het grote tempelcomplex. Opvallend is hier het grote aantal zwerfhonden. Het lijkt hier dan ook wel een restaurant voor hen, zij eten alles op wat er in de offerbakjes ligt.
Nadat we de empels hebben verlaten gaan we lunchen in Taman Tirta, halverwege een berg vinden we daar een prima restaurant waar we ons tegoed doen aan het buffet. Hier proeven we voor het eerst de zwarte rijst met olie en cocos.
We rijden verder naar Klungklung, hier bezoeken we het paleis en de rechtzaal.In deze plaats kun je nog de invloeden van de Nederlandse overheersing zien van 1908 tot 1942. We gaan de rechtbank in en zien de stoelen waar de rechter, de priester en de bodes zaten tijdens een zitting. De verdachte zat naast de tafel op de grond. Het plafond van de overkapping vertoont de afbeeldingen van de straffen voor de misdaden. Dit is puur symbolisch om de mensen af te schrikken zodat zij geen misdaden zullen begaan. We zien de straffen voor het laten van een wind tot het plegen van overspel. Tot 1942 is er recht gesproken in deze rechtszaal.
De rechtbank behoorde van origine tot een complex waarop ook het paleis stond. Tjdens een grote brand is er niet veel meer overgebleven behalve de rechtbank en de pilaar ter ere van de Indonesische verzetstrijders.
We brengen nog een bezoek aan het nieuw gebouwde museum waar we veel voorwerpen zien uit de koloniale tijd.
Als we het terrein verlaten zijn we getuige van een optocht, deze mensen lopen allemaal in optacht gekleed in hele mooie kleding. Zij komen juist terug van een crematie. De as wordt op een draagbaar meegedragen en naar het huis van de overledene gebracht. Hier blijft het 12 dagen en dan wordt het lichaam terug gegeven aan de zee.
Onderweg rijden we in de file en hoe dichter we bij Legian komen, hoe drukker het wordt. Uiteindelijk komen we aan in het Mandira Bali Resort. Een prachtig resort met 197 kamers, twee zwembaden (waar je helaas na 5 uur 's avonds niet meer in mag) en restaurants a la Van der Valk. De kamer die we krijgen is mooi maar via het raam dat niet open kan kijken we op een dak. We besluiten tijdens het drinken van ons welkomstdrankje dat we hier zo snel mogelijk weg willen en gaan naar onze kamer om Ramatours te bellen. Ester vindt het heel sneu voor ons en probeert iets te gaan regelen. We hebben het geen van allen naar ons zin hier en lopen even later Legian in om een hapje te gaan eten. Bars, winkels en restaurants in overvloed. Veel te hectisch voor ons. Terwijl we aan het eten zijn belt Ester met de mededeling dat we morgen een transfer krijgen naar een ander rustiger hotel.
Na het ontbijt in Aditya Resort laat ik mijn visitekaartje achter bij de receptie. Ik ben hier gisteren een gouden oorbel verloren, vindt het erg jammer, was namelijk het eerste moederdagcadeau van Delano 10 jaar geleden.
Sri staat op ons te wachten samen met de chauffeur en om 09.10 uur gaan we op weg. We rijden eerst door Lion King City, deze havenstad was vroeger de hoofdstad van Bali, sinds 1960 is dit Denpasar.
We rijdenverder en komen langs diverse dorpjes en plantages, we zien veel kruidnagelbomen, en ook zien we de cacao en koffie. Maar het mooiste zijn toch de rijstvelden die we passeren. Op een gegeven moment stoppen we bij een mandarijnplantage langs de weg, daaronder zien we de rijstvelden en aan de overkant van de vallei zien we de drie vulkanen. De grootste (de Batur vulkaan) van de drie is bijna 3200 meter hoog, en de top ervan ligt nu nog in de wolken zodat we hem niet kunnen zien. Twee van de drie vulkanen zijn nog aktief, in 2000 is de laatste grote uitbarsting geweest. De Aban is de slappende vulkaan, de Angun gelegen tegen het Batur meer is ook nog aktief.
Aan de overkant van het meer ligt het dorpje Trujan, de bewoners behoren tot een bergstam, in heel Bali zijn er nog twee van deze traditionele dorpjes te vinden. Het zijn niet de vriendelijkste mensen eb toeristen willen ze al helemaal niet zien. Het dorp is alleen per boot bereikbaar. De overledenen uit het dorp worden per boot naar de overkant van het grote meer gebracht en daar in een gat in de open lucht onder de heerlijk ruikende bomen begraven. De lijken vergaan niet, de eventuele lijklucht ruik je ook niet vanwege de sterk overheersende geur van de bomen.
We gaan verder onderweg om het grootste tempelcomplex van Bali te bezoeken, de Besakih tempel. Dit complex bestaat uit 33 tempels. In het heiligste gedeelte van de tempel mogen we niet komen, dit is alleen toegankelijk voor gelovigen. We beklimmen vele trappen en lopen rondom het grote tempelcomplex. Opvallend is hier het grote aantal zwerfhonden. Het lijkt hier dan ook wel een restaurant voor hen, zij eten alles op wat er in de offerbakjes ligt.
Nadat we de empels hebben verlaten gaan we lunchen in Taman Tirta, halverwege een berg vinden we daar een prima restaurant waar we ons tegoed doen aan het buffet. Hier proeven we voor het eerst de zwarte rijst met olie en cocos.
We rijden verder naar Klungklung, hier bezoeken we het paleis en de rechtzaal.In deze plaats kun je nog de invloeden van de Nederlandse overheersing zien van 1908 tot 1942. We gaan de rechtbank in en zien de stoelen waar de rechter, de priester en de bodes zaten tijdens een zitting. De verdachte zat naast de tafel op de grond. Het plafond van de overkapping vertoont de afbeeldingen van de straffen voor de misdaden. Dit is puur symbolisch om de mensen af te schrikken zodat zij geen misdaden zullen begaan. We zien de straffen voor het laten van een wind tot het plegen van overspel. Tot 1942 is er recht gesproken in deze rechtszaal.
De rechtbank behoorde van origine tot een complex waarop ook het paleis stond. Tjdens een grote brand is er niet veel meer overgebleven behalve de rechtbank en de pilaar ter ere van de Indonesische verzetstrijders.
We brengen nog een bezoek aan het nieuw gebouwde museum waar we veel voorwerpen zien uit de koloniale tijd.
Als we het terrein verlaten zijn we getuige van een optocht, deze mensen lopen allemaal in optacht gekleed in hele mooie kleding. Zij komen juist terug van een crematie. De as wordt op een draagbaar meegedragen en naar het huis van de overledene gebracht. Hier blijft het 12 dagen en dan wordt het lichaam terug gegeven aan de zee.
Onderweg rijden we in de file en hoe dichter we bij Legian komen, hoe drukker het wordt. Uiteindelijk komen we aan in het Mandira Bali Resort. Een prachtig resort met 197 kamers, twee zwembaden (waar je helaas na 5 uur 's avonds niet meer in mag) en restaurants a la Van der Valk. De kamer die we krijgen is mooi maar via het raam dat niet open kan kijken we op een dak. We besluiten tijdens het drinken van ons welkomstdrankje dat we hier zo snel mogelijk weg willen en gaan naar onze kamer om Ramatours te bellen. Ester vindt het heel sneu voor ons en probeert iets te gaan regelen. We hebben het geen van allen naar ons zin hier en lopen even later Legian in om een hapje te gaan eten. Bars, winkels en restaurants in overvloed. Veel te hectisch voor ons. Terwijl we aan het eten zijn belt Ester met de mededeling dat we morgen een transfer krijgen naar een ander rustiger hotel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten