.jpg)
zondag 27 april.
Vanmorgen na het ontbijt eerst op zoek gegaan naar de juffrouw die onze was zo netjes heeft gedaan. In totaal heeft ze voor ons 23 stuks gewassen en gestreken en bedragen de kosten hiervoor ongeveer 11 euro.
Om 9 uur worden de koffers ingeladen en gaan we onderweg. Omdat we de bergen in gaan laat de chauffeur de airco uit, zo heeft de bus meer vermogen voor de steile hellingen.
Onderweg lopen we een stuk door het National Park, een gebied dat nu gelukkig door de regering wordt beschermd tegen het kappen van de bomen en de stropers die de apen en de vogels uit de bomen schieten.
Als we verderrijden stappen we even voor het dorpje Wangka uit. Hier gaat Theo bij het huis van zijn schoonfamilie even een kaarsje neerzetten voor zijn eergisteren overleden oom. Als we verlopen naar het dorp staat de hele weg vol met mensen. De kerk is net uit en we lopen door de massa mensen verder door het dorp. Nu zijn wij debezienswaardigheid. Op een gegeven moment zie ik een meisje lopen met een mismaakt linkerbeen. Zij beweegt zich voort met een bamboestok. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen dat zij daar met een houten stok loopt terwijl ik in mijn koffer 2 goeie krukken heb liggen en ik hier momenteel heel goed kan lopen zonder.
Ik overleg met Theo en achter de bus onder toeziend oog van het hele dorp wordt mijn koffer open gemaakt en haal ik de krukken er uit.
Het meisje blijkt de dochter van de dorpsoudste te zijn en we gaan via een steil paadje omhoog naar zijn huisje. Het meisje wordt geroepen en ik stel voor haar de krukken af op haar lengte. Ik doe voor hoe zij er mee moet lopen en ze probeert het onder toezicht van het halve dorp dat mee naar boven is gelopen. Ze vindt het heel eng maar is er erg blij mee en begrijpt dat ze de eerste dagen goed moet oefenen.
We moeten binnenkomen voor de thee en voelen ons best een beetje opgelaten.
Nadat we afscheid hebben genomen verteld Theo mij dat hij voor de ouders van het 20-jarige meisje mijn naam heeft opgeschreven. Zij vroegen hierom zodat zij de komende 9 dagen elke avond een kaars aansteken en kunnen bidden voor geluk en gezondheid voor mij. Ze gaan de goden bedanken voor mijn komst naar hun dorp.
Veel later dan gepland rijden we door naar Soa, hier vinden we warmwaterbronnen. Deze bronnen komen uit een vulkaan en zijn zeer heet. De rest neemt een warme plons in de stroming van deze bron, ik maak er wel foto's van, mij te warm.
Later rijden we door en checken in Bajawa in in het Bintang Wisata hotel, ons adres voor de komende 2 nachten.
Vanaf het balkon van de kamer hebben we een mooie uitzicht op de vulkaan Ineri.
Vanmorgen na het ontbijt eerst op zoek gegaan naar de juffrouw die onze was zo netjes heeft gedaan. In totaal heeft ze voor ons 23 stuks gewassen en gestreken en bedragen de kosten hiervoor ongeveer 11 euro.
Om 9 uur worden de koffers ingeladen en gaan we onderweg. Omdat we de bergen in gaan laat de chauffeur de airco uit, zo heeft de bus meer vermogen voor de steile hellingen.
Onderweg lopen we een stuk door het National Park, een gebied dat nu gelukkig door de regering wordt beschermd tegen het kappen van de bomen en de stropers die de apen en de vogels uit de bomen schieten.
Als we verderrijden stappen we even voor het dorpje Wangka uit. Hier gaat Theo bij het huis van zijn schoonfamilie even een kaarsje neerzetten voor zijn eergisteren overleden oom. Als we verlopen naar het dorp staat de hele weg vol met mensen. De kerk is net uit en we lopen door de massa mensen verder door het dorp. Nu zijn wij debezienswaardigheid. Op een gegeven moment zie ik een meisje lopen met een mismaakt linkerbeen. Zij beweegt zich voort met een bamboestok. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen dat zij daar met een houten stok loopt terwijl ik in mijn koffer 2 goeie krukken heb liggen en ik hier momenteel heel goed kan lopen zonder.
Ik overleg met Theo en achter de bus onder toeziend oog van het hele dorp wordt mijn koffer open gemaakt en haal ik de krukken er uit.
Het meisje blijkt de dochter van de dorpsoudste te zijn en we gaan via een steil paadje omhoog naar zijn huisje. Het meisje wordt geroepen en ik stel voor haar de krukken af op haar lengte. Ik doe voor hoe zij er mee moet lopen en ze probeert het onder toezicht van het halve dorp dat mee naar boven is gelopen. Ze vindt het heel eng maar is er erg blij mee en begrijpt dat ze de eerste dagen goed moet oefenen.
We moeten binnenkomen voor de thee en voelen ons best een beetje opgelaten.
Nadat we afscheid hebben genomen verteld Theo mij dat hij voor de ouders van het 20-jarige meisje mijn naam heeft opgeschreven. Zij vroegen hierom zodat zij de komende 9 dagen elke avond een kaars aansteken en kunnen bidden voor geluk en gezondheid voor mij. Ze gaan de goden bedanken voor mijn komst naar hun dorp.
Veel later dan gepland rijden we door naar Soa, hier vinden we warmwaterbronnen. Deze bronnen komen uit een vulkaan en zijn zeer heet. De rest neemt een warme plons in de stroming van deze bron, ik maak er wel foto's van, mij te warm.
Later rijden we door en checken in Bajawa in in het Bintang Wisata hotel, ons adres voor de komende 2 nachten.
Vanaf het balkon van de kamer hebben we een mooie uitzicht op de vulkaan Ineri.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten