Varanen op Rinca

Vrijdag 2 mei.

Vanmorgen nog even gekletst met Judith en Ingrid van het Golo Hill Top hotel. Na het ontbijt rekenen we af voor de hapjes en de drankjes van de laatste 2 dagen en ook de was is door de dames verzorgd.
Theo is er om 08.15 uur en gaat met de chauffeur vast de koffers aan boord brengen om straks terug te komen om ons op te halen om ook aan boord te gaan. Na het ontbijt nemen we afscheid van de nederlandse dames en gaan onderweg naar de haven van Lebuan Bajo. Daar staat de bemanning van de Sea Star al op ons te wachten. We hebben een schipper, scheepsknecht en kok totonze beschikking voor de komende 2 dagen. Er blijkt geen cola aan boord te zijn dus stap ik weer in bij de chauffeur en we rijden naar het dorp om nog even frisdrank te gaan kopen.Terug aan boord gaan de blikjes in de koelbox (=een piepschuim bak met deksel met daarin zakken ijs) en worden de trossen los gegooid.
We beginnen aan de 2 uur durende tocht naar Rinca. Als we langs het eiland varen zien we al een hert op een heuvel onder een boom staan. Onderweg is er weinig tijd om te relaxen, steeds moeten we weer nze camera's pakken, je blijft hier foto's maken. Als we Rinca verder naderen heb ik het gevoel van een kind dat voor het eerst op schoolreis gaat, het is spannend.
Aangekomen bij de steiger waar de boot wordt afgemeerd klimmen we over 2 andere schepen heen naar de wal. Het is een kleine 200 meter lopen naar het kantoortje waar we ons als bezoeken moeten inschrijven. Theo en de kapitein lopen voor en achter ons gewapend met stokken om ons te beschermen. Als we ons hebben ingeschreven komt een ranger ons ophalen en gaat met ons het eiland op. Theo verteld de gids dat ik bang ben voor slangen, hij reageert hier lachend op en zegt tegen me dat hij een slangetje heeft waar ik zeker niet bang voor zal zijn. De rondleiding begint gezellig. We lopen voorbij de souvenir-shop, de cafetaria en de guests-houses. Daarna komen we bij een paar huisen op palen waar de rangers wonen. Onder en naast de huizen zien we de eerste Komodo varanen. We zijn onder de indruk van deze zoals ze ze hier noemen "dragons". We lopen verder met de gids het eiland rond. Na een stukje gelopen te hebben komen we hier ook een varaan tegen, het is een dame van ongeveer 25 jaar oud. Zij is wat aan het graven in een oud nest. De Komodo varanen leggen hun eieren in een gat dat zij hiervoor hebben gegraven. Daaromheen maken ze meerdere gaten, dit om slangen en andere varanen te foppen. Zij bewaakt alle gaten goed en valt aan als er iets of iemand in de buurt komt. Een mannetje heeft meerdere (meestal 3) vrouwtjes voor wie hij de eieren moet bevruchten. De eieren worden in september gelegd en komen in april uit. De kleine varanen moeten snel uit hun ei de boom in klimmen om bescherming te zoeken, Doen ze dit niet dan worden ze of door hun moeder of door andere dieren opgegeten. De jongen blijven de eerste 3 tot 4 jaar in de boom zitten en leven dan van insekten, vogeltjes of kleine slangen. Boven in de bomen zijn ze veilig voor hun soortgenoten, zij zijn te zwaar om in de bomen te klimmen.
We vervolgen onze wandeling en stuitten niet veel verder op de eerste groep apen, het zijn makaken. De apen gaan er vandoor en wij lopen verder. Als de gids even verderop bij een palmboom stopt blijkt daar de eerste slang te zien te zijn. Het is een klein, dun knalgeel niet gevaarlijk Zonder dat ik het wist heb ik dus een slang staan filmen.
Tussen de bomen door lopen we verder over een groene heuvel op het eiland. Als we naar benden lopen zien we weer een groep makaken, ook deze gaan ervandoor als ze ons zien. Even later horen we dat de beesten ruzie hebben en is het gekrijs enorm. We wandelen weer terug naar de post van de rangers.
Als we er bijna staan gaat de stok van de ranger naar de grond en gaan we langzamer lopen. We moeten bij elkaar blijven lopen omdat dit het gedeelte blijkt te zijn waar de cobra's huisvesten. Ik wordt even iets minder blij maar heb alle vertrouwen in onze begeleider, ik blijf erg dicht bij hem in de buurt. Zonder kennis te maken met de cobra bereiken we d huizen van de rangers.
Hier maken we nog een paar mooie foto's en zien hoe er 2 exemplaren even ruzie hebben. We lopen hierna langs de mangroves terug naar de boot.
De kok heeft een lekkere lunch voor ons bereid en omdat het inmiddels al 14.00 uur is hebben we daar ook wel trek in. Na het eten varen we een klein stuk van het eiland af en gaan snorkelen. Hier zie ik het mooiste koraal dat ik ooit heb gezien, de kleuren zijn prachtig en de vissen ontelbaar in soort en aantal. We hebben helaas maar een uur want we moeten door naar de mangroves van Komodo om daar het uitvliegen van de kalongs (vliegende honden) te zien.
Als we bijna op de plaats van bestemming zijn fotograferen we de prachtige zonsondergang. Dan roept de kapitein ons ineens, er zwemmen dolfijnen rond de boot. Het is een groepje van 5, waaronder 1 kleintje. Ze spelen met de boot en de kapitein vaart rondjes. Steeds zien we de vinnen en de kleine maakt een sprong boven water. Voor de boeg van het schip zwemmen er twee grote tegen de romp van het schip aan met ons mee. Filmen lukt wel maar foto's maken is heel lastig. Mijn vakantie kan nu al niet meer stuk. Ik maak een dansje op het voordek.
Nog maar een paar honderd meter verder zien we de kalongs over het water vliegen, een indrukwekkend gezicht om de tientallen dieren over te zien vliegen.
We zitten heerlijk bovenop dek en het diner wordt opgediend.
Hierna gaan we de foto's van vandaag bekijken en opnieuw worden we blij, we hebben mooie platen gemaakt.