Delano jarig.

Dinsdag 22 april.

Als Delano eindelijk wakker wordt zingen Marjo en ik hem toe, vandaag is hij dan eindelijk 10 jaar. Nadat ook Delano zich heeft aangekleed gaan we ontbijten, het personeel van het restaurant komt hem toezingen en er wordt een mooi versierd ontbijtbord voor hem gemaakt, zelfs een kaarsje en een mooie cocktail ontbreekt niet. Na het ontbijt nemen we afscheid van het personeel en gaan naar onze kamers om de koffers weer klaar te maken voor vertrek naar het vliegveld. Om 11.00 uur staat de chauffeur klaar en worden onze koffers weer in de bus geladen. Als de chauffeur ons afzet op de luchthaven van Denpasar let hij helaas niet goed op en zet ons af bij de terminal international flights inplaats van bij domestic flights. We moeten dus met onze koffers op karren een behoorlijk eind lopen om bij de goede terminal terecht te komen.
Bij het inchecken blijken we teveel aan bagage te hebben en moeten voor 25 kilo extra gewicht 450.000 rph betalen. En dan te bedenken dat kilo's extra spullen bij ons hebben om weg te geven aan de bevolking van Flores, ik baal hier van. We lopen door naar de gate en kunnen met 45 minuten vertraging instappen in een Fokker 100 van maatschappij Merpati. We voelen dat onze reis nu echt gaat beginnen, er zijn maar weinig witte mensen aan boord. De bemanning is zeer vriendelijk en ik vertel hen dat het Delano zijn verjaardag is en hij wordt door de piloot uitgenodigd in de cockpit. Samen lopen we er naar toe en we worden verwelkomd door 2 vriendelijke piloten. Delano krijgt de pet van de gezagvoerder op en is erg onder de indruk van alle knopjes en meters die er in de cockpit zijn. De piloot legt van alles uit en verteld dat hij in 1994 in Maastricht in de opleiding heeft gezeten. Nadat we hebben genoten van het uitzicht en ik de nodige foto's heb gemaakt, bedank ik de heren en gaan we weer terug naar onze stoelen.
Dan blijkt dat we een tussenlanding op Sumba gaan maken en iedereen het toestel moet verlaten omdat er schoongemaakt moet worden. Op het kleine vliegveld (1 start en landingsbaan) gaan we naar de wachtruimte. Hier staat een moeder met drie dochtertjes steeds te wijzen naar Delano, ze blijven maar kijken en lachen, hij wordt er verlegen van. De moeder maakt met haar mobiele telefoon de nodige foto's van hem. Als we op een gegeven moment weer moeten gaan boarden willen ze hem eigenlijk niet laten gaan.
We stappen weer in en stijgen weer op voor het laatste gedeelte naar Maumere op Flores. Hier landen we op een iets groter vliegveld, er zijn hier namelijk 2 start en landingsbanen. Als we uitgestapt zijn worden we door de gastvrouw van ons hotel Sea World resort opgewacht. Als we bij het complex aankomen staat onze engels sprekende gids Theo ons op te wachten om kennis te maken. De komende 12 dagen gaan we met emop pad. We verblijven de komende twee nachten in een beach-house. Het kleine huisje dat op houten palen op het strand staat heeft 2 slaapkamers met airco en een gore badkamer met toilet, wastafel en mandi-bak. We hebben een gezellige veranda waarop we vanuit onze luie stoelen prachtig uitzicht op zee hebben. We hangen meteen de slingers weer op en nadat we de mooie zonsondergang hebben gefotografeerd nemen we een koele duik in zee.
De beheerder van het restaurant die ook Leo heet komt onze bestelling voor het diner opnemen en om 19.30 uur worden we in het restaurant verwacht. Als we al om 19.10 uur in het restaurant aankomen worden we hartelijk welkom geheten. Er staat een mooie vaas met bloemen voor hem op tafel, tussen de bloemen is een papier gestoken met daarop de tekst: "Happy Birthday Delano and many happy returns to you". Als we gaan ziten speelt het 7-mans orkest Happy Birthday voor hem. Door de barman wordt hij op de dansvloer gehaald en er wordt hem een dansje geleerd. Het diner smaakt voortreffelijk, opa en oma genieten van een heerlijke coral fish. Na het eten nemen we een kopje Flores koffie, deze is heel, heel erg sterk, maar met een flinke scheut melk is het te doen.
De hele avond genieten we van de muziek van de geweldige band, ze maken heel enthousiast muziek voor maar 15 gasten. Als opa ze een biertje geeft gaan ze daarna helemaal los. Als we weggaan komt iedereen ons een hand geven.Gewapend met onze zaklampen lopen we over het smalle paadje langs het strand terug naar onze kamers. Als opa de deur van het voorhalletje open doet maken we kennis met de eerste forse kakkerlak. Ook in de doucheruimte wandelen er twee kanjers voorbij net als ik op het toilet zit.
Om middernacht drinken Marjo en ik nog een lekkere malibu-cola op de veranda en gaan daarna ons mandje in.